Postglede.

Nok plass til venskapet.

Noen ganger er dagene seige som ingenting anna. Eg gravlegg hovudet i hendene og prøvar av all mi kraft å spole fram tida. Til sommar, til ny start. Men så pluttseleg landar eit av Dorothea sine fa...

Watch out, skinny bitches.

Å ha ei brevnenninne som Dorothea er supert. Ho er så kreativ og morosam, og inspirerar meg alltid til å lage brev som (nokon gonger bokstavleg talt) er utanom A4-formatet.Hadde eg hatt plass på ve...

Ti konvolutter med litt omtanke på.

Eg skulle eigentleg lage ein gif av desse bileta, men så gjekk det ikkje. Jaja..Eg likar å gjere så mykje som mogleg ut av eit brev. Legge ved eit lite dikt som kryr av nødrim, og som ikkje har nok...

Ei skreld mandarin og eit gamalt par.

Kvar gong eg får eit brev frå Dorothea lysar eg opp som tusen lanterner. Breva er aldri like. Det er nye bileter klipt ut av badar og avisar, små lister og gøye klistremerker.Det beste med dette b...

Heim til veslesyster.

Før eg byrja på togreisa gjennom Europa, lova eg veslesyster å sende ho éit postkort frå kvar by me besøkte. Det løftet holdt eg.Paris, Danmark, Dresden, Praha, Bilthoven, München, Roma. Borgar og ...

Tidleg jul.

Eg likar å ha Dorothea som sender meg nissekort rett etter at sommerferien er ferdig og seier "Eg tenkte det var greit med ei lita julehelsing no. Tiden går jo så fort". Og det har ho jo rett i.

1312 km.

Åtte ulike fargetusjar, to lister, ei teikning frå Erik, ei uferdig sudokurute, to farga ark, eit russekort og denne fugleteikninga vart til saman brevet eg skreiv til Dorothea. Eg skreiv Tyskland ...

Muldvarpen.

Husker du han her? Den ordlause, blide og sjarmerande muldvarpen som før rulla over skjermen i beste sendetid, altså barne-TV. For ein god stund siden kjøpte eg desse to korta fordi eg klarte ikkje...

Våte ark frå Tyskland.

Som bebuar i Bergen by kan ein ikkje, uansett kor hardt ein prøvar og kor langt ein kryp under dyna, unngå regnet.Nokon gonger er det fint. Dei gongene ein spring ute og det landar lett og avkjølan...

Praha i posten.

Ei barndomsvenninde var på reis i haustferien og sendte meg ein firkanta bit av Budapest. No heng det eit lite utsnitt frå ein gryande morgo i Praha over pulten min.

Post.

Det er noko heilt spessielt å få brev i posten. Eigentlig post generelt. For meg er følelsen eg får når eg åpnar brev som dette, brev eg veit inneheld fine historiar og gøye lister, i slekt med føl...
hits